2007/Jan/06

สวัสดีครับ ทาวาวะคุงครับผม

ผมเป็นหมู(ป่า)ตัวน้อยๆ เกิดที่เกียวโตเมื่อวันที่สี่มกราคมนี้เอง เกิดปีหมูนะเนี่ย

ผมเป็นหมูนักท่องเที่ยว มีความใฝ่ฝันจะเดินทางไปให้ทั่วโลกถ้าทำได้ แต่คงต้องมีทริคกันหน่อยเพราะผมจนสนิท ไปไหนมาไหนต้องอาศัยคนรอบข้าง

เกาะบ่า

มุดในกระเป๋า

หลบอย่ในฮู้ดเสื้อ

ฯลฯ เท่าที่ผมทำได้

วันนี้..ประเดิมไดอารี่ผมด้วยการพาชมบ้านเกิดผมสักหน่อย...อยากเห็นละสิ มาม่ะ มาม่ะ

วันที่ผมเกิด ผมมีภารกิจต้องตามหาเกียวโตทาวเวอร์ อยู่ไหนก็ไม่รู้หายากชะมัด (ได้ข่าวมาจากคนแถวนี้ว่า ผมถูกเก็บมาจากใต้เกียวโตทาวเวอร์ละ)

แอบมุดกระเป๋าคนแถวนั้น แล้วขึ้นรถเมล์ เสียแค่ห้าร้อยเยน (คูณสามสิบไปนะฮะ) นั่งรถได้ทั้งวัน มันคุ้มจริงๆ แต่ผมนั่งฟรีฮะ (เกาะๆกันไป)

ผมว่ารถเมล์ที่เกียวโตเนี่ยอย่างละเอียดแล้วนะ จะไปไหนก็มีป้ายบอกหน้ารถ แต่..ผมก็หลงจนได้

ไหงผมหลุดมาที่วัดทองได้ละ รู้จักกันไหมฮะ วัดทอง หรือวัด 金閣寺 kinkakuji วัดในเรื่องอิคคิวซังไง


วัดซ้วยสวย เงาสะท้อนในน้ำเป็นประกาย เฮ้อ ถ้าหิมะตกคงดี


สวยไหมละฮะ มุมไหนก็เท่ห์ โดยเฉพาะผม

ผมนะเตี้ยเป็นมาเมะ(ถั่ว) มองอะไรไม่ชัด จะดูอะไรต้องปีน ผมคิดว่าปีนต้นไม้แล้วคงจะมองเห็นเกียวโตทาวเวอร์ แต่ไม่ยักจะเห็น

ไหนๆก็ไหนๆ ก่อนจะออกเดินทางหาเกียวโตทาวเวอร์ต่อไป ผมก็เลยเนียนๆขอให้คนแถวนั้นซื้อเครื่องรางให้หน่อย เอาไว้ปกป้องไม่ให้ป่วยไข้ฮะ ปีนี้ผมจะโต (โอๆๆๆๆๆ เอคโค่)

เดินไปอีกหน่อยมีเฮียคนนึงมาสะกิด บอกให้เขียนขอพรให้ครอบครัว...อืม ผมก็เลยพยายามดู ถูไถฮะ สนุกดี เนี่ยๆ เขียนลงหลังแผ่นไม้ แล้วแขวนไว้ มีภาษาไทยเต็มเลย

เดินทางมันก็เหนื่อยกันบ้างเผอิญเหลือบไปเจอตู้ขายคัพราเมงฮะ สุดยอด..มีเป็นตู้เลย ผมเลยขอให้พี่สาวแถวนั้นกดให้ ร้อยแปดสิบเยน แล้วกดน้ำร้อน

กลิ่นแกงกระหรี่มันลอยออกมาหอมมมม พอผมจะมุดลงไปกินสักหน่อยนะ


โดนคีบออกเฉยเลยอ่ะ แล้วพี่สาวเขาก็กินเกลี้ยงเลย แย่ที่สุด ผมหิวนะ หิวๆๆ

ผมร้องห่มร้องไห้จนพี่ๆเขาสงสารเลยไปซื้อดังโกะมาให้สามไม้ รู้ใจจริงๆว่าผมชอบกิน ขอบคุณคร้าบบบ


ซ้ายมือรสชอกโกแลตฮะ ตรงกลางชาเขียว ริมขวาก็รสเกาลัด อร่อยหมดเลย

หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน เกือบจะหลับแถวนั้นแล้ว แต่ก็นึกได้ว่าต้องตามหาหอเกียวโตต่อเลยเผ่นออกจากวัด แถวนั้นมีภูเขาลูกโตๆด้วยนะฮะ บนนั้นมีตัวอักษรด้วย เป็นคันจิเขียนว่า ได เห็นว่าจะมีจุดไฟเป็นตัวอักษรด้วย เดือนไหนผมจำไม่ได้ อยากเห็นจัง

เป็นไงฮะเหนื่อยกันไหม แล้วผมจะมาเล่าต่อวันหลังนะฮะ ว่าผมตามหอเจอไหม อุ๊ๆ

Comment

Comment:

Tweet


น่ารักดีแฮะ...

อิจฉา ทาวาระคุง เหมือนกันแฮะ..
ว่างๆจะไปตามรอย ทาวาระคุง ที่โน้นบางอ่ะนะ...
#6 by MONKIJI321 At 2007-02-05 13:30,
จะติดตามการเดินทางตลอดนะคะ ทาวาวะคุง น่ารักสุดๆๆๆ อิอิ
#5 by NunUCH ღ¸ღ MaiKu At 2007-01-21 16:03,
ง๊าววววว ทาวาวะน่าร๊ากกกก จาอาวววววววววววววววววววว

กรั่กๆ
#4 by reafre At 2007-01-10 21:55,
อุหุหุหุ น่ารักตอแหลมากมาย ถูกจาย ถูกจายยย แอดโลดดดด!!

เมื่อกี้ส่งเมลล์ไปที่มือถือ ได้รึป่าวอ่ะ
#3 by The Ren At 2007-01-07 17:26,
ทาวาวะคุงน่าร้ากกก ไปเที่ยวด้วยกันสนุกมั่ก ๆ ทาวาวะคุงก็น่ากิน....กึ๋ย ๆ
#2 by Jum (203.118.120.180) At 2007-01-07 12:44,
น่าร๊ากกกกกกกกกก

สู้เค้านะทาวาระคุง ความคิดสร้างสรรค์ดีจังเลยชอบ ๆ ๆ *-*

หลงรักทาวาระคุง ขอ add เลยละกันนะคะ
#1 by Boulevard At 2007-01-06 21:24,